Szuflado otwórz się! Nowy PopUp #48 (garść recenzji i wywiadów)

PopUp #48

Sporo nam to zajęło, ale w końcu jest! Nowy, 48 numer PopUpMusic – czyli „niezależnego magazynu internetowego poświęconego muzyce”. Przy dobrej koniunkcji planet, jeszcze w tym roku będziemy świętować 50 wydań, złote gody! Od numeru 47 minęła dłuższa chwila, wystarczająca by na świecie mogło się począć i pojawić kilku potencjalnych przyszłych czytelników PopUp… Przez ten okres nie siedzieliśmy jednak bezczynnie – oprócz systematycznie aktualizowanych relacji z koncertów i festiwali, zaczęliśmy prowadzić regularną audycję w RadioJazz.fm (czwartki godzina 23).

9 miesięcy to w muzyce szmat czasu, który swoją drogą najlepiej weryfikuje kolejne pozycje wydawnicze. Taka przerwa zmusza do syntezowania i pogłębionej selekcji materiału. W związku z tym aktualny numer stoi jedną nogą (no może tylko piętą) w roku 2015 i znajdziecie w nim nie mało recenzji albumów z okresu, gdy teoretycznie taki David Bowie mógł jeszcze tej muzyki posłuchać. Niemniej w przeważającej części poświęcamy uwagę płytom z roku bieżącego, który jak dotąd – w mojej prywatnej opinii – trzyma bardzo dobry poziom.

Zapraszam rzecz jasna do czytania całości. Od siebie dorzuciłem 21 recenzji i 3 wywiady. Wszystkiego miało być więcej (i wcześniej), ale jak głosi starożytna maksyma – lepiej mniej.  A poniżej tradycyjnie, dla porządku, wyszczególniam materiał, w którego przygotowaniu maczałem palce.

Wywiady:

@ ŁUKASZ KACPERCZYK

@ KAMIL SZUSZKIEWICZ

@ WACŁAW ZIMPEL

———————————————-

Recenzje:

@ „A” Trio & Alan Bishop – „Burj Al Imam”

cms_A Trio & Alan Bishop - Burj Al Imam

@ Anenon – „Petrol”

cms_Anenon - Petrol

@ Artur Majewski – „Unimaginable Game”

cms_Artur Majewski - Unimaginable Game

@ Bachorze – „Okoły gnębione wiatrem”

cms_Bachorze - Okoły Gnębione Wiatrem

@ David Bowie – „Blackstar”

cms_David Bowie - Blackstar

@ Flora Quartet – „Muzikka Organikka”

cms_Flora Quartet - Muzikka Organikka

@ Heroiny – „Ach-Och”

cms_Heroiny - Ach-Och

@ Iggy Pop – „Post Pop Depression”

cms_Iggy Pop - Post Pop Depression

@ Kamil Szuszkiewicz – „Robot Czarek”

cms_Kamil Szuszkiewicz - Robot Czarek

@ Kolega Doriana – „Kolega Doriana”

cms_Kolega Doriana

@ Lotto – „Elite Feline”

cms_Lotto - Elite Feline

@ Mikołaj Trzaska – „Delta Tree”

okladka_delta_free_grzbiet_druk_q

@ Modular String Trio – „Part of the Process”

cms_Modular String trio - Part of The Process

@ Mutant Goat – „Yonder”

Mutant Goat - Yonder

@ Nagrobki – „Stan Prac”

cms_Nagrobki - Stan Prac

@ Olgierd Dokalski – „Mirza Tarak”

Basic RGB

@ Paper Cuts – „Divorce Material”

cms_Paper Cuts - Divorce Material

@ Saagara – „Saagara”

cms_Saagara

@ Sefff – „Coats”

Sefff - Coats

@ Ścianka – „Niezwyciężony”

cms_Ścianka - Niezwyciężony

@ Travis Laplante & Peter Evans – „Secret Meeting”

cms_Travis Laplante & Peter Evans - Secret Meeting

—————————————–

Życzę miłego czytania, słuchania i mam nadzieję, że doczekacie się kolejnej porcji tekstów od autorów PopUp jeszcze przed końcem wakacji.

Krzysztof Wójcik (((ii)))

Reklamy

Echoes of Yul (Ucho Gmachu #2) / Bachorze (Chrobot #13)

Ucho Gmachu, cykl koncertów w warszawskim Muzeum Narodowym, skłania do refleksji nad relacją przestrzeni i dźwięku, nad rolą kontekstu miejsca dla percypowania muzyki.  Po występie duetu HATI w Galerii Faras (relacja), Echoes of Yul zagrało w Galerii Sztuki Średniowiecznej w otoczeniu oryginalnych Chrystusów, Matek Boskich, świętych i męczenników w wersjach 2 i 3D.

DSCF6979

Echoes of Yul to de facto projekt jednego człowieka, Michała Śliwy. Muzyka EoY jest dość oryginalną mieszanką post rocka (moje skojarzenia wiodą do Mogwai), metalowych, mocniejszych uderzeń, ale też bardziej melancholijno-impresyjnych tematów melodycznych, odwołujących się do ambientu. Narracja budowana przez Michała Śliwę jest złożona z wielu elementów, ma duży potencjał ilustracyjny, słuchając chociażby ostatniej płyty „The Healing” (klik) w głowie pojawiają się obrazy, wyobraźnia zaczyna pracować. Konfrontacja dźwięków Echoes of Yul z przestrzenią silnie oddziałującą na odbiorcę warstwą wizualną, można uznać za posunięcie inteligentne, choć ryzykowne.

20160426_201840

Średniowiecze nie jest moim ulubionym okresem w historii sztuki (z kilkoma wyjątkami, abstrahującymi od przedstawień stricte sakralnych), w związku z tym podejrzewałem, że skupię się głównie na muzyce. Tymczasem niespodzianka. Właściwie przez 95% czasu trwania godzinnego koncertu przemierzałem sale Muzeum Narodowego, przypatrując się sztuce średniowiecznej, która dzięki futurystycznym, mrocznym dźwiękom Echoes of Yul, nabrała ciekawszego, niepokojąco-groteskowego charakteru. Pogwałcenie mitycznej (kościelno-)muzealnej ciszy okazało się zbawienne dla odbioru eksponatów, które zaczęły angażować uwagę bardziej niż sama muzyka. Koncert pełnił tutaj istotną funkcję katalizatora, umożliwiającego unikalne przeżycie audiowizualne, z gatunku „site specific”. Relacja muzyki i przestrzeni okazała się komplementarna i silniej oddziałująca niż pojedyncze elementy składowe. Zadziałała synergia, która (jeśli dobrze odczytuję ideę Ucha Gmachu) pozwoliła na poszerzenie doświadczenia muzealnego, na zmianę perspektywy odbioru. W moim przypadku zdecydowanie się udało, chociaż zwykle gdy odwiedzam galerie/muzea samotnie, to mam na uszach słuchawki – rodzaj niegroźnego zboczenia, które „serdecznie polecam”. Szczególnie w obliczu nadchodzącego majowego armagedonu pt. Noc Muzeów. Uwierzcie mi, jako ex-muzealnik wiem co mówię.

[kolejny koncert w cyklu Ucho Gmachu zagra Akpatok Ensemble 17 maja w Galerii Dawnego Malarstwa Europejskiego / wstęp wolny, ale liczba miejsc ograniczona, obowiązują zapisy, a ich start 4 maja o 19 TU]


Trio Bachorze na Chrobocie #13

Bachorze

Kolejnym muzycznym cyklem, o którym słów kilka, jest Chrobot (fb), organizowany przez Miłosza Pękalę, członka zespołu Kwadrofonik w sali prób przy Aktywnym Domu Alternatywnym, ADA Puławska. Koncerty-Chroboty odbywają się z mniej więcej miesięczną regularnością i każdorazowo prezentują co najmniej dwa występy, dokumentowane w formie nagrań audio/wideo (jakiś czas temu pisałem o edycji nr 8 tutaj). Niestety nie zdążyłem na pierwszą część wieczoru, czyli Chrobocik (Feliks Zemler z ojcem Hubertem), ale udało mi się dotrzeć na cały koncert młodego poznańskiego składu o wdzięcznej nazwie Bachorze.

Bachorze - Okoły Gnębione Wiatrem

Kaseta „Okoły gnębione wiatrem” (klik), wydana przez trio w labelu Pawlacz Perski, to bardzo intrygująca, nastrojowa mieszanka popsutego bluesa, noise’u, drone’ów i free impro. Więcej o tym wydawnictwie napisałem do nowego PopUpMusic.pl, którego premiera już niebawem, zatem tyle o samej kasecie (chociaż już teraz polecam). Zachęcony nagranym materiałem, byłem bardzo ciekaw jak Bachorze brzmi na żywo. Występ na Chrobocie był ostatnim podczas krótkiej trasy promującej „Okoły…”, które w sali przy Puławskiej 37 gnębił nie tyle wiatr, co nieprzewidywalny wiosenny chłód. Temperatura rzeczywiście trochę utrudniała grę, niemniej Bachorze zagrali przyzwoity, około 40 minutowy set.

Podobała mi się w tym koncercie wrażliwość muzyków na budowanie wspólnego brzmienia, dokładanie własnych elementów (preparowana gitara/saksofon barytonowy/syntezator modularny) było skoncentrowane na tworzeniu demokratycznego, brudnego strumienia dźwięków.  Bachorze grają w dużym skupieniu, a pojawiające się tematy zmierzają w rozwinięciach ku abstrakcji, instrumenty zatracają cechy dystynktywne, zaczynają po prostu wydawać odgłosy wpisujące się w duszny, transowy klimat całości. Brzmienie tria było momentami na tyle gęste, że niemalże popadało w ślepą uliczkę „permanentnego nagromadzenia” i tu paradoksalnie lekarstwem okazało się kolejne, niespodziewane źródło dźwięku – Miłosz Pękala subtelnie dogrywający niskie akordy na fortepianie. Odniosłem wrażenie, że sami muzycy dopiero po chwili zorientowali się, że mają w składzie jednego pasażera na gapę, niemniej podeszli do sytuacji profesjonalnie i rozwinęli całość w potężny, posępny finał. Bardzo fajny mini-niuans na zakończenie intensywnego koncertu.

Bachorze zdecydowanie mają potencjał, a ich estetyka dobrze wpisała się w eksperymentalny program Chrobotu. Podczas kolejnej, 14 edycji zabrzmi m.in. kompozycja „In C” Terry’ego Rileya, w której wykonaniu mają uczestniczyć wszystkie osoby zgromadzone w salce przy Puławskiej… Zatem warto trzymać rękę na pulsie.

Krzysztof Wójcik (((ii)))

BONUS: „Statement 2016, czyli 2 zdania na 2 urodziny Instytutu Improwizacji”

Teksty na tym blogu odpowiadają  zwykle (na swój sposób) na 3-4 pytania: „Co?”, „Gdzie?”, „Jak? / Dlaczego?”. W ten sposób uprawiam aktywną krytykę uczestniczącą, dla której kategorie czasu i miejsca mają zasadnicze znaczenie.